کیم جونگ اون از زمان به قدرت رسیدن در سال ۲۰۱۱ تاکنون، جایگاه خود را به‌عنوان رهبر کره شمالی تثبیت کرده و به یکی از چهره‌های تأثیرگذار و در عین حال مرموز سیاست بین‌الملل تبدیل شده است. او پس از مرگ پدرش، کیم جونگ ایل، درحالی رهبری کشور را به دست گرفت که هنوز ۳۰ سال نداشت. با وجود تردیدهای اولیه درباره تجربه و توانایی‌هایش، کیم توانست رقبای سیاسی را کنار بزند، نفوذ خود را در ارتش و حزب کارگران افزایش دهد و برنامه‌های هسته‌ای و موشکی کشورش را گسترش دهد.
در سال‌های اخیر، بخش عمده قدرت سیاسی کره شمالی بیش از گذشته در اختیار شخص کیم قرار گرفته است. او در نهمین کنگره حزب کارگران در فوریه ۲۰۲۶ و نشست مجلس عالی خلق در مارس همان سال، موقعیت خود را حفظ کرد و بار دیگر به‌عنوان رئیس کمیسیون امور دولتی، عالی‌ترین مقام حکومتی کشور، انتخاب شد. اصلاحات قانون اساسی نیز اختیارات این نهاد و رهبر کره شمالی را افزایش داده است.
هم‌زمان، حضور پررنگ کیم جو آئه، دختر نوجوان او، در مراسم نظامی و سیاسی، گمانه‌زنی‌ها درباره آینده خاندان حاکم را افزایش داده است. سرویس اطلاعاتی کره جنوبی در سال ۲۰۲۶ اعلام کرد شواهد معتبری در اختیار دارد که از آماده شدن جو آئه برای جانشینی پدرش حکایت می‌کنند. با این حال، پیونگ‌یانگ هنوز او را به‌صورت رسمی به‌عنوان رهبر آینده معرفی نکرده است.
کیم جونگ اون سومین عضو خاندان کیم است که از زمان تأسیس کره شمالی در سال ۱۹۴۸ رهبری این کشور را بر عهده گرفته است. پدربزرگش، کیم ایل سونگ، بنیان‌گذار کره شمالی بود و تا زمان مرگ در سال ۱۹۹۴ حکومت کرد. پس از او، پسرش کیم جونگ ایل به قدرت رسید و در نهایت، با درگذشت او در سال ۲۰۱۱، رهبری کشور به نسل سوم این خاندان منتقل شد.
تاریخ تولد دقیق کیم جونگ اون از سوی حکومت کره شمالی به‌طور شفاف اعلام نشده است. با این حال، بیشتر منابع تاریخ ۸ ژانویه ۱۹۸۴ را به‌عنوان روز تولد او ذکر می‌کنند. در برخی گزارش‌های قدیمی‌تر، سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ نیز به‌عنوان سال تولدش آمده‌اند. هشتم ژانویه هر سال در کره شمالی به مناسبت تولد رهبر کشور تعطیل رسمی محسوب می‌شود.
پدر او، کیم جونگ ایل، دومین رهبر کره شمالی بود و مادرش کو یونگ هی نام داشت. کو یونگ هی پیش از پیوستن به خانواده حاکم، در یک گروه هنری فعالیت می‌کرد و در سال ۲۰۰۴ درگذشت.
کیم جونگ اون یک برادر بزرگ‌تر به نام کیم جونگ چول و خواهری کوچک‌تر به نام کیم یو جونگ دارد. خواهرش طی سال‌های اخیر به یکی از چهره‌های شناخته‌شده حکومت تبدیل شده و بارها مواضع رسمی پیونگ‌یانگ و تهدیدهای سیاسی آن علیه آمریکا، کره جنوبی و دیگر کشورها را اعلام کرده است. به همین دلیل، نام او نیز در گمانه‌زنی‌ها درباره جانشینی احتمالی رهبر کره شمالی مطرح می‌شود.
کیم جونگ نام، برادر ناتنی بزرگ‌تر کیم جونگ اون، در سال ۲۰۱۷ در مالزی به قتل رسید. این پرونده یکی از جنجالی‌ترین حوادث مرتبط با خاندان حاکم کره شمالی به شمار می‌رود.
بخش مهمی از دوران کودکی و نوجوانی کیم جونگ اون در سوئیس سپری شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که او در دهه ۱۹۹۰ با هویتی متفاوت در مدرسه‌ای نزدیک شهر برن تحصیل می‌کرد. در مدارک یکی از مدارس، او به‌عنوان فرزند یکی از کارکنان سفارت کره شمالی معرفی شده بود. هم‌کلاسی‌های سابقش بعدها گفتند که در آن زمان از ارتباط او با خاندان حاکم کره شمالی اطلاعی نداشتند. در برخی گزارش‌ها نیز نام مستعار «پاک اون» برای او ذکر شده است.
خبرگزاری رویترز گزارش داده که دانش‌آموزی کره‌ای که دوستان سابقش او را کیم جونگ اون می‌دانند، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ در مدرسه اشتاینهولتسلی در شهر برن درس خوانده است.
هم‌کلاسی‌های سابق کیم او را پسری کم‌حرف توصیف کرده‌اند که بخش زیادی از وقتش را در خانه می‌گذراند. یکی از آن‌ها گفته بود که کیم شوخ‌طبعی خاصی داشت و حتی با دانش‌آموزانی از کشورهایی که حکومت کره شمالی آن‌ها را دشمن می‌دانست، رابطه خوبی برقرار می‌کرد. از آنجا که صحبت درباره سیاست در مدرسه ممنوع بود، گفت‌وگوهای دانش‌آموزان بیشتر به موضوعاتی مانند فوتبال اختصاص داشت.
بسکتبال از معدود علاقه‌های شخصی کیم جونگ اون بود که از دوران تحصیلش در سوئیس شناخته شد. بر اساس گزارش‌ها، دیوارهای اتاق او در آن دوران با تصاویر مایکل جردن، ستاره سرشناس بسکتبال آمریکا، پوشیده شده بود.
ژوائو میکائلو، یکی از هم‌کلاسی‌های قدیمی کیم، در گفت‌وگو با رویترز گفته بود که او طرفدار جدی تیم شیکاگو بولز بود و بخش زیادی از وقت مشترکشان را به بسکتبال اختصاص می‌دادند. به گفته میکائلو، حدود ۸۰ درصد اوقات آن‌ها صرف این ورزش می‌شد.
برخی روایت‌ها حاکی از آن است که کیم حتی در پنج یا شش سالگی نیز با وجود جثه نسبتاً چاق، مهارت خوبی در بسکتبال داشت. نیکولا کوواچویچ، یکی دیگر از هم‌کلاسی‌های سابق او، کیم را بازیکنی رقابتی و بازی‌ساز توصیف کرده بود که حرکات چشمگیری انجام می‌داد. یکی دیگر از دوستان دوران مدرسه‌اش نیز گفته بود که او از باختن متنفر بود و پیروزی برایش اهمیت زیادی داشت.
علاقه کیم به بسکتبال در دوران بزرگسالی نیز ادامه یافت. دنیس رودمن، ستاره سابق شیکاگو بولز، از جمله افرادی است که گفته می‌شود با رهبر کره شمالی رابطه دوستانه دارد. رودمن در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ برای دیدار با کیم به پیونگ‌یانگ سفر کرد. هدایای لوکس و گران‌قیمتی که او برای رهبر کره شمالی برده بود، باعث شد اداره خزانه‌داری ایالات متحده از این بازیکن سابق بازجویی کند.
پس از پایان دوران تحصیل در سوئیس، کیم جونگ اون به کشورش بازگشت و طبق گزارش‌ها، در دانشگاه نظامی کیم ایل سونگ آموزش دید. او در این دوره با علوم نظامی و اصول فرماندهی آشنا شد، اما تا سال‌های پایانی عمر پدرش حضور چندانی در محافل عمومی نداشت.
مسیر جانشینی او در سال ۲۰۰۸ سرعت گرفت؛ زمانی که کیم جونگ ایل با مشکلات جسمانی جدی روبه‌رو شد. در سال ۲۰۱۰، کیم جونگ اون به درجه ژنرال چهارستاره ارتش رسید و مسئولیت‌هایی مهم در حزب کارگران و کمیسیون مرکزی نظامی به دست آورد. از آن زمان، روند معرفی او به‌عنوان جانشین احتمالی پدرش در ساختار سیاسی و نظامی آغاز شد.
با وجود این، کیم جونگ اون از ابتدا تنها گزینه جانشینی نبود. پدرش پسران دیگری نیز داشت و برای مدتی احتمال رسیدن آن‌ها به رهبری کشور مطرح می‌شد.
کیم جونگ نام، برادر ناتنی بزرگ‌تر او، یکی از گزینه‌های احتمالی به شمار می‌رفت. اما در سال ۲۰۰۱، هنگامی که با گذرنامه جعلی قصد ورود به ژاپن را داشت و گفته می‌شد می‌خواست از دیزنی‌لند توکیو بازدید کند، موقعیتش در خاندان حاکم تضعیف شد.
کیم جونگ چول، برادر دیگر او، نیز هرگز به‌عنوان گزینه‌ای جدی برای جانشینی مطرح نشد. در روایت‌های منتسب به کنجی فوجیموتو، آشپز سابق خانواده کیم، آمده است که کیم جونگ ایل برادر بزرگ‌تر کیم جونگ اون را برای رهبری کشور مناسب نمی‌دانست. در نهایت، پدر تصمیم گرفت قدرت را به کیم جونگ اون بسپارد و از سال ۲۰۱۰ معرفی او به حزب، ارتش و مردم آغاز شد.
کیم جونگ ایل در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ درگذشت و رسانه‌های رسمی کره شمالی بلافاصله پسرش را «جانشین بزرگ» نامیدند. کیم جونگ اون در آن زمان حدود ۲۷ یا ۲۸ سال داشت و یکی از جوان‌ترین رهبران سیاسی جهان محسوب می‌شد.
بسیاری از تحلیلگران در ابتدا تصور می‌کردند که به دلیل سن پایین و تجربه محدود، او برای مدتی زیر نفوذ ژنرال‌های ارشد و اعضای مسن‌تر خاندان کیم باقی خواهد ماند. اما این پیش‌بینی محقق نشد. کیم در سال‌های بعد شماری از مقام‌های بانفوذ حکومت و ارتش را کنار گذاشت و کنترل مستقیم‌تری بر ساختار قدرت پیدا کرد.
یکی از مهم‌ترین اتفاقات دوران ابتدایی رهبری او، برکناری و اعدام جانگ سونگ تائک، شوهر عمه‌اش، بود. جانگ از سیاستمداران قدرتمند کره شمالی به شمار می‌رفت و در آغاز حکومت کیم، بسیاری او را یکی از چهره‌های کلیدی در اداره کشور و تثبیت موقعیت رهبر جوان می‌دانستند.
با این حال، جانگ در دسامبر ۲۰۱۳ بازداشت، محاکمه و اعدام شد. رسانه‌های دولتی او را به جرایم سیاسی مختلف، از جمله تلاش برای سرنگونی حکومت، متهم کردند. حذف تصاویر جانگ از جلسات رسمی و اعلام ناگهانی خبر اعدامش نشان داد که کیم جونگ اون قصد ندارد قدرت را با چهره‌های بانفوذ نسل قبل تقسیم کند.
شباهت ظاهری کیم جونگ اون به پدربزرگش، کیم ایل سونگ، نیز از همان زمان مطرح شدن او به‌عنوان جانشین مورد توجه قرار گرفت. مدل مو، نوع پوشش، فرم چهره و نحوه حضور او در برخی مراسم عمومی، یادآور تصاویر بنیان‌گذار کره شمالی است. برخی تحلیلگران این شباهت را بخشی از تلاش حکومت برای پیوند دادن رهبر جوان با میراث تاریخی و مشروعیت سیاسی پدربزرگش می‌دانند.
در سال‌های نخست رهبری کیم، شایعاتی درباره انجام جراحی پلاستیک با هدف افزایش شباهت او به کیم ایل سونگ منتشر شد. حکومت کره شمالی این گزارش‌ها را به‌شدت رد کرد و رسانه‌های رسمی آن‌ها را «چرندیاتی سخیف و کثیف» خواندند.
همسر کیم جونگ اون، ری سول جو نام دارد. با وجود اینکه او در مقایسه با همسران رهبران پیشین کره شمالی حضور بیشتری در مراسم عمومی داشته، اطلاعات محدودی درباره زندگی شخصی‌اش در دسترس است.
رسانه‌های رسمی کره شمالی در ژوئیه ۲۰۱۲ برای نخستین بار ری سول جو را به‌عنوان همسر رهبر کشور معرفی کردند. تاریخ تولد او و زمان دقیق ازدواجش با کیم مشخص نیست، اما منابع کره جنوبی احتمال می‌دهند این ازدواج در حدود سال ۲۰۰۹ انجام شده باشد.
برخی گزارش‌ها می‌گویند ری سول جو پیش از ازدواج در فعالیت‌های هنری حضور داشته و احتمالاً خواننده یا عضو یک گروه هنری بوده است. با این حال، جزئیات این روایت‌ها به‌طور رسمی تأیید نشده‌اند.
ری سول جو بارها در مراسم رسمی و دیدارهای دیپلماتیک در کنار همسرش ظاهر شده است. او در سال ۲۰۲۶ نیز در چند رویداد مهم، از جمله مراسم سال نو در کاخ کومسوسان، برنامه‌های روز جهانی زن و استقبال رسمی از شی جین‌پینگ و همسرش در پیونگ‌یانگ حضور داشت.
تعداد دقیق فرزندان کیم جونگ اون به‌طور رسمی مشخص نشده است. منابع اطلاعاتی کره جنوبی در سال‌های گذشته احتمال داده‌اند که او سه فرزند داشته باشد، اما تنها یکی از آن‌ها، کیم جو آئه، تاکنون به‌طور عمومی در کنار پدرش دیده شده است.
نام جو آئه سال‌ها پیش از سوی دنیس رودمن مطرح شده بود، اما رسانه‌های رسمی کره شمالی نخستین تصاویر او را در نوامبر ۲۰۲۲ منتشر کردند. این تصاویر در جریان حضور دختر کیم در کنار پدرش هنگام یک رویداد مرتبط با آزمایش موشکی ثبت شده بودند.
از آن زمان، جو آئه بارها در رژه‌های نظامی، مراسم مرتبط با تسلیحات هسته‌ای، بازدیدهای ارتش و برنامه‌های سیاسی در کنار پدرش حضور یافته است. رسانه‌های دولتی نیز هنگام اشاره به او از تعابیر احترام‌آمیز استفاده کرده‌اند.
حضور عمومی او در سال ۲۰۲۵ اهمیت بیشتری پیدا کرد؛ زمانی که همراه پدرش به چین سفر کرد و نخستین حضور بین‌المللی خود را تجربه کرد. در ابتدای سال ۲۰۲۶ نیز برای نخستین بار همراه پدر و مادرش به آرامگاه رسمی خاندان کیم در کاخ کومسوسان رفت.
سرویس اطلاعاتی کره جنوبی در آوریل ۲۰۲۶ اعلام کرد شواهد موجود احتمال آماده شدن جو آئه برای جانشینی پدرش را تقویت می‌کنند. با این حال، برخی کارشناسان معتقدند هنوز برای نتیجه‌گیری قطعی زود است؛ زیرا حکومت کره شمالی تاکنون او را رسماً به‌عنوان جانشین معرفی نکرده است.
قتل کیم جونگ نام، برادر ناتنی رهبر کره شمالی، در ۱۳ فوریه ۲۰۱۷ یکی از جنجالی‌ترین حوادث مرتبط با خاندان حاکم بود. او در فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور در مالزی هدف حمله قرار گرفت و اندکی بعد جان باخت. بررسی‌ها نشان داد ماده مورد استفاده در این حمله، عامل عصبی VX بوده است؛ ماده‌ای شیمیایی که از جمله عوامل بسیار مرگبار شناخته می‌شود.
پلیس مالزی با وجود مخالفت مقام‌های کره شمالی، جسد او را کالبدشکافی کرد. در جریان تحقیقات، نام یکی از مقام‌های ارشد سفارت کره شمالی و چند فرد با ملیت‌های مختلف، در کنار دو زن، به‌عنوان مظنونان اصلی مطرح شد. این دو زن ماده‌ای را به صورت کیم جونگ نام مالیده بودند و بعدها ادعا کردند تصور می‌کردند در یک برنامه شوخی تلویزیونی شرکت دارند.
تحقیقات مالزی شماری از شهروندان کره شمالی را نیز به این پرونده مرتبط دانست، اما دولت پیونگ‌یانگ هرگونه دخالت در قتل را رد کرد. این حادثه به بحران دیپلماتیک میان مالزی و کره شمالی انجامید و محدودیت‌هایی برای رفت‌وآمد اتباع دو کشور ایجاد کرد.
توسعه برنامه هسته‌ای و موشکی از مهم‌ترین ویژگی‌های دوران رهبری کیم جونگ اون بوده است. کره شمالی تاکنون شش آزمایش هسته‌ای انجام داده است. نخستین آزمایش در سال ۲۰۰۶ و پیش از به قدرت رسیدن کیم صورت گرفت. چهار آزمایش بعدی در دوره رهبری او، در سال ۲۰۱۳، دو بار در سال ۲۰۱۶ و سرانجام در سپتامبر ۲۰۱۷ انجام شدند. آخرین آزمایش، قدرتمندترین آزمایش هسته‌ای کره شمالی بود و پیونگ‌یانگ اعلام کرد که در آن یک سلاح گرماهسته‌ای را با موفقیت آزمایش کرده است.
در کنار این برنامه، توسعه موشک‌های بالستیک قاره‌پیما نیز ادامه یافت. کره شمالی اکنون سامانه‌هایی را آزمایش کرده که برای هدف قرار دادن خاک آمریکا طراحی شده‌اند.
رابطه کیم جونگ اون با دونالد ترامپ نیز یکی از فصل‌های غیرمعمول سیاست خارجی کره شمالی را رقم زد. در سال ۲۰۱۷، تنش میان این دو رهبر به اوج رسید و هر دو تهدیدهای لفظی شدیدی علیه طرف مقابل مطرح کردند. ترامپ کیم را «مرد موشکی کوچک» نامید و رهبر کره شمالی نیز درباره توانایی کشورش برای حمله هسته‌ای به آمریکا سخن گفت.
با این حال، کمتر از یک سال بعد مسیر روابط تغییر کرد. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸، کیم و ترامپ در سنگاپور دیدار کردند. این رویداد نخستین ملاقات یک رئیس‌جمهور مستقر آمریکا با رهبر کره شمالی بود. دو طرف در بیانیه‌ای مشترک از ایجاد روابط جدید، برقراری صلح پایدار در شبه‌جزیره کره و حرکت به سمت خلع سلاح هسته‌ای سخن گفتند.
دومین دیدار آن‌ها در فوریه ۲۰۱۹ در هانوی برگزار شد، اما بدون توافق پایان یافت. اختلاف اصلی به میزان خلع سلاح هسته‌ای کره شمالی و نحوه لغو تحریم‌ها مربوط بود. ترامپ و کیم در ژوئن همان سال نیز در منطقه غیرنظامی میان دو کره با یکدیگر ملاقات کردند، اما این گفت‌وگوها در نهایت به توافقی پایدار برای خلع سلاح هسته‌ای منجر نشد.
سیاست کیم جونگ اون در قبال کره جنوبی نیز در سال‌های اخیر تغییر کرده است. حکومت‌های کره شمالی برای دهه‌ها، دست‌کم در مواضع رسمی، از اتحاد دوباره دو کره حمایت می‌کردند. اما کیم از اواخر سال ۲۰۲۳ و در سال ۲۰۲۴ این رویکرد را کنار گذاشت و کره جنوبی را کشوری مستقل و «متخاصم» معرفی کرد، نه بخشی از یک ملت تقسیم‌شده.
در فاصله سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶، پیونگ‌یانگ موانع و استحکامات بیشتری در مرز ایجاد کرد و روابط دو کشور بار دیگر به یکی از پرتنش‌ترین دوره‌های خود رسید.
در سوی دیگر، روابط کره شمالی و روسیه در سال‌های اخیر گسترش چشمگیری داشته است. کیم جونگ اون و ولادیمیر پوتین در ژوئن ۲۰۲۴ در پیونگ‌یانگ پیمان مشارکت راهبردی جامع امضا کردند. بر اساس این توافق، اگر یکی از دو کشور هدف حمله قرار گیرد، طرف دیگر متعهد به ارائه کمک نظامی و حمایت‌های دیگر خواهد بود.
پس از آغاز جنگ روسیه و اوکراین، همکاری میان دو کشور افزایش یافت. کشورهای غربی، کره جنوبی و اوکراین اعلام کرده‌اند که کره شمالی علاوه بر ارسال مهمات و تجهیزات نظامی، نیروهایی را نیز برای حمایت از روسیه اعزام کرده است. در سال ۲۰۲۵ تصاویری منتشر شد که کیم جونگ اون را در حال گریه برای سربازان کره شمالی کشته‌شده در جنگ اوکراین نشان می‌داد.
نزدیکی به مسکو اکنون به یکی از محورهای اصلی سیاست خارجی کیم تبدیل شده است. این همکاری نه‌تنها روابط نظامی دو کشور را گسترش داده، بلکه قدرت چانه‌زنی پیونگ‌یانگ را در برابر آمریکا، کره جنوبی و حتی چین افزایش داده است.
با وجود نزدیکی به روسیه، چین همچنان مهم‌ترین شریک اقتصادی سنتی کره شمالی محسوب می‌شود. روابط پکن و پیونگ‌یانگ در سال‌های اخیر فراز و نشیب‌هایی داشته است و گسترش مناسبات کره شمالی با روسیه در مقاطعی این تصور را ایجاد کرد که نفوذ چین کاهش یافته است. با این حال، در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ نشانه‌هایی از گرم‌تر شدن روابط دو کشور دیده شد.
کیم جونگ اون در سال ۲۰۲۵ به پکن سفر کرد و در سال ۲۰۲۶ نیز همکاری‌های اقتصادی و مرزی دو کشور گسترش یافت. رویترز در مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که چین در حال تقویت نفوذ خود بر کره شمالی است و تجارت و زیرساخت‌های مرزی میان دو کشور نیز در حال توسعه‌اند.
کیم جونگ اون در حال حاضر دبیرکل حزب کارگران کره و رئیس کمیسیون امور دولتی کره شمالی است. او در عمل بالاترین مقام سیاسی، نظامی و حکومتی کشور به شمار می‌رود. مجلس عالی خلق در مارس ۲۰۲۶ بار دیگر او را به ریاست کمیسیون امور دولتی انتخاب کرد. اصلاحات تازه قانون اساسی نیز موقعیت این نهاد را تقویت کرده و عنوان «رئیس کشور» بیش از گذشته در ادبیات رسمی برای اشاره به جایگاه او استفاده می‌شود.
در نهمین کنگره حزب کارگران در فوریه ۲۰۲۶، اختیارات دبیرکل نیز با جزئیات بیشتری تعیین شد. این اختیارات شامل نقش گسترده‌تر در انتخاب مقام‌های ارشد حزب و تعیین اعضای ساختارهای کلیدی آن است.
تبلیغات حکومتی نقش مهمی در تثبیت قدرت کیم جونگ اون دارد. در سال‌های نخست آماده‌سازی او برای جانشینی پدرش، سرودی با عنوان «ردپاها» برای ستایش رهبر آینده رواج یافت. پس از آن نیز سرودهای دیگری در مدح او ساخته شدند که طبق گزارش‌ها باید در آغاز و پایان رویدادهای مختلف پخش شوند.
در ادامه، تبلیغات رسمی بیش از پیش بر تصویر کیم به‌عنوان فرمانده نظامی، رهبر توسعه سلاح‌های پیشرفته و مدیر پروژه‌های اقتصادی تمرکز کرد. طی سال‌های اخیر نیز نشانه‌های بیشتری از برجسته شدن شخصیت او در تبلیغات حکومتی دیده شده است؛ از جمله استفاده از تصاویر و نمادهایی که مستقیماً به خود کیم اشاره دارند و مشروعیت سیاسی کشور را مستقل از پدر و پدربزرگش به او پیوند می‌زنند.
افزایش حضور کیم جو آئه در مراسم رسمی، پرسش‌ها درباره جانشینی رهبر کره شمالی را وارد مرحله تازه‌ای کرده است. برای سال‌ها، این احتمال مطرح بود که کیم یو جونگ، خواهر رهبر، در صورت بروز بحران بتواند قدرت را به دست بگیرد. اما حضور دختر کیم در برنامه‌های مهم سیاسی و نظامی، توجه‌ها را به احتمال انتقال قدرت به نسل بعدی خاندان معطوف کرده است.
جو آئه از سال ۲۰۲۲ به‌تدریج در رژه‌های نظامی، آزمایش‌های تسلیحاتی، مراسم رسمی و سفرهای خارجی در کنار پدرش ظاهر شده است. رویترز در سال ۲۰۲۵ از او به‌عنوان گزینه‌ای پیشتاز در رقابت احتمالی جانشینی یاد کرد. سرویس اطلاعاتی کره جنوبی نیز در سال ۲۰۲۶ اعلام کرد شواهد موجود، احتمال انتخاب او به‌عنوان جانشین پدرش را تقویت می‌کنند.
با این حال، تا زمانی که حکومت کره شمالی موضع رسمی خود را اعلام نکند، نمی‌توان با قطعیت گفت کیم جو آئه رهبر بعدی کشور خواهد شد. آینده خاندان کیم همچنان یکی از پرسش‌های مهم درباره ساختار قدرت در کره شمالی است.
